• Roer

Welkom in mijn onderwereld

gespiegelde gedichten



In mijn onderwereld is het beter.

Je treft er alles aan wat koud is:

een zwarte stoel, een kist vol maanlicht,

geen lampen en hoogstens een nachtsteen.


Een trap om te ontsnappen naar de diepte

waar ik mijn onvindbare schatten bewaar,

want alles wat ik bezit is onzichtbaar

of smelt als je het aanraakt met je ogen.


Omwille van de weelde heb ik op een spiegel

wat druppels zuiver zilver gesprenkeld

als waren het tranen van lichtgrijs fluweel.


Bij wijze van gastvrijheid is het toegestaan

even mijn electrisch netvlies te strelen

tot je schokkend opsmeult tot een hoopje as.


Paul Snoek




Uit deze onderwereld stijgt geen zwaveldamp.

Neemt hij de keldertrap naar zijn schatkamer, zijn mausoleum?

Het maanlicht wordt er koel bewaard. Ogen tasten de weelde af.

De spiegel, verzilverd met fluwelen tranen. Hoffelijk waarschuwt hij zijn gasten.

Wie afdaalt maakt kans op een stroomstoot. Mijd zijn blik.


Zijn netvlies staat onder hoogspanning. Roer daagt de reizigers uit.

Kom aan boord. Daal af in het ruim onder ons dek

en kijk in de spiegel van Paul Snoek.


Welkom in mijn onderwereld is het eerste deel uit 'gespiegelde gedichten'.

Zend jouw onderwereld - gedicht naar roer.inzendingen@gmail.com

en maak kans op een rondvaart langs verzonken eilanden.

steering_wheel-512_edited_edited.png