• Bart Verstraete

nachtval


de dag klapt dicht met één knip van de schakelaar nu struikelt de avond, dat gaat je goed af met snorharen en wimpers in vertrouwd terrein

de vloermat ademt rimboe, pampasgras, geritsel in de kamer meubelwanden schuren langs je vacht je leest met spitsoren en uitgestoken neus de lengte van de muren ontwijkt commode, tafelpoten, langs het gordijn een streep stoutmoedig licht

elke afgemeten pas omfloerst de reden van bewegen je tast niet in het duister waar ik op je wacht


Ode aan Jos Struelens

Geheel met de dag Geheel als citrien Geheel als de zon Verscheen u op de overloop van laat augustus Zoals alleen een wijze bron In schijnen van pyriet kon voldoen Zoals het goud in fluitenkruid stond

steering_wheel-512_edited_edited.png