• Bert Struyvé

Kralen rijgen zonder knoop

hoe je een vinger achter stijgend water krijgt

hoe je achter de horizon van de zee geruis hoort

hoe het naakte hart de rest van het lichaam kleedt


het is de rafelrand van wat nog lijkt te kunnen

alsof fijn zand niet verder uit elkaar kan vallen


eerder langs de vloedlijn: de open stiletto’s

tenenkrommend gelakt, ze schilderen onregelmatig

een spoor van vochtige putjes


je vindt water de grote hinderlaag, de ruimte

en de grijze lucht blijven ongewis

geen kabel of handvat om je aan op te trekken


de natte ribbels verharden bij elke windvlaag

vlak voordat de vloed vonken baart

je bijt op je lip, je ademt bloedzout


de verpakte klapzoen voor mij roetsjt achter het duin

en mijn beltegoed dan? dat glipt me door de vingers

  • Facebook