• Philip Hoorne

Koeman

Een wei met koeien schoof

in de richting van de trein.

Ik verlangde er opeens heel hevig naar

om voor korte tijd een van hen te zijn.


Met mijn vuile reet verwarm ik mijn

vegetarisch maal, om me heen

liggen mijn medekoebeesten

als in een commune zichzelf te wezen.


Ik ben beroemd

(mijn blitse kop prijkt

op een doosje smeerkaas),

steenrijk (graaslanden op Jersey,

een alpenweide in Zwitserland),

alle koeien zijn dol, ook op mij.


Tevreden kom ik overeind,

schud mijn uier, schurk me

tegen de prikkeldraad, bezeik mijn eten

en staar vol meelij naar die vent

in de trein die naar me kijkt

om me zo meteen weer te vergeten.


uit: Grootste Hits! De Jaren Nul, 2009

  • Facebook