• Steven Van Der Heyden

Ik, Giacometti

Een man die zich nooit vergiste maar voortdurend de weg kwijt was

Jean Genet




Altijd weer dat aarzelen, het punt zoeken

tussen te weinig en teveel, geen kant op kunnen


De spanning naar mijn vingers zetten

nieuwe vormen zoeken in klei en zweet


Ik wil bezitten wat voortdurend op de vlucht slaat,

streling en insnijding gaan hand in hand


In mijn hoofd hangen continenten van schaduw en vuur,

echo’s van oude meesters


Ik schraap materie tot filigraan

draadfiguren vangen licht, verteren vorm


Ik denk mezelf in valkuilen, zit gevangen

in de beweging, eindigen blijft het moeilijkst