• Jan M Meier

gemuilkorfd

hij is de transparante huid op de hare

een pokkig vel van vilein fluweel

een haard van besmette klank

slijm uit zijn ongewassen mond


hij tegendraads gelijkaardig

op de eigen wijze van een man

die klank kneedt als krentenbrood

borsten te groot voor één hand


hij tast naar onzichtbare levens

verdroogde stelen van gevallen sterren

in de wolkenmat tussen haar benen


lees het handgemeen tussen hem en haar

stroperige strijdlust tong tegen tong

raadsels kaatsen vanuit de huig


muilkorf

van verstilde macht


voorpublicatie: Schetsboek