• Frederik Lucien De Laere

Dusicyon australis

Gij hadt geen angst.

Gij leefde onverschrokken op een eiland,

het uniek verblijf dat gij hadt opgezocht

en waar gij, heer en meester, als gastheer

verrasssend vriendelijk uit de hoek kwaamt.


Gij herkende de mens

die hier voet aan wal zette

als trouwe bondgenoot

maar hij was niet op u gesteld

zelfs al blafte gij als een hond

en huilde gij niet.


Gij werd gekloot om wie gij waart,

gedood om uw vel. Gij doodde nochtans

geen schapen maar groeft enkel met uw tanden

verloren relicten op

en cirkelde vervaarlijk om soortgenoten.


Het is een raadsel hoe gij hier kwaamt.

Men twijfelt over uw oorsprong.

Blijft gij eeuwig tam of wordt een wolf

ooit in u wakker, warrah?


uit:

Opabinia

steering_wheel-512_edited_edited.png