• Myrte Leffring

Daar zijn

want daar ruist het oeverriet een lentelied

daar blinkt een morgenzon rond bollen die blozen

daar wimpelwaait een aangename wind

en geuren verlegen de gele rozen

want daar heerst vrede in hand en voet

daar graast het vee in de slapende velden

daar tokkelt een jongen bedaard op zijn lier

en daar bloeit begrip tussen helpers en helden


want daar zilverglimt een berkenstam op aarden wal

daar wast een plenswaterval de rustende stenen

daar fluisteren sonoor de vogelkoren

en dauwt het blauwe gras op hoge venen

want daar verheft zich een verlangen in hoofd en hart

daar zingt een menigte van alten, bassen en tenoren

daar klinkt tintelplezier in al wat leeft

en daar bestaat organisch de band van wit en zwart


want daar laten mensen de mensen de mensen

daar laten mensen de dieren de dieren

daar vallen geen woorden maar vliegen de zinnen

en stormen de beelden uit gaten en kieren

want zonder begin van iets nieuws nadert het einde

daar beginnen de dingen, begint het verzinnen

daar fluiten symbolen je continu om de oren

daar stappen de verzen het ideaalbeeld binnen


want daar taalt het woord, zingen de zinnen

daar fronsen de strofen, regeren de regels

daar strelen de letters en raakt ons de spraak

daar mijmert het rijm en spreken de beelden

want in onze taal is elk wezen in wezen gelijk

daar liggen de kansen, is zicht op geluk

want stemmen en tongen maken de weelde

daar maakt de leegte tussen de regels


iets van niets

naar lyriek, naar koninkrijk




uit: In het land van Utopie


  • Facebook